i look inside myself, and see my heart is black

bugün özgünden, mecidiyeköyden eve doğru dönerken lüzumsuz bir köprü trafiğine kapıldım (her sabah dönüşünde olduğu gibi). baktım bi yerlerden kapatın camları kapatın, tarzı bir sesler geliyor, ala ala nöölüyor diye bakınırken, farkettim ki yol kenarında simit (gevrek) satmaya çalışan birisi artık suratına kapanan camlardan isyan etmiş, söylenmekteydi. hatta en son benim 3 tane oğlum var onlar memleketi, sizi kolluyora kadar getirmişti konuyu. 

neye üzülsem bilemedim...